Posted in Mahobbat

 ‘મહોબ્બત’ પહેલી કિતાબનો અનુભવ રોમેન્ટિક હોય છે. 

FB_IMG_1497071964724તદ્દન સ્વાભાવિક વાતને ઓહોહો..’ ના આશ્ચર્યમાં ડુબાડીને આપણે એની ખુશ્બૂ ધોઇ નાંખીએ છીએ. સંઘર્ષ અને આશ્ચર્ય સાથે આપણે આ જ કરીએ છીએ. માટે મહોબ્બત’ અને સ્પર્શ’ ને દુનિયા સમક્ષ મુકવા માટે મેં જે અનુભવ્યું તેને હું મારો અનુભવ કહું છું,સફરનો એક પડાવ કહું છું,મને મળેલું શિક્ષણ અને મારી અંગત દૌલત સમજું છું.  

બીજું પુસ્તક એક અર્થમાં અત્યંત અગત્યનું બની જાય છે કારણ કે તમે અગાઉ એક પુસ્તક આપી ચુક્યાં છો. લોકોની અપેક્ષાએ તમારી આસપાસ અદ્રશ્ય બંધારણ ઉપસ્થિત કર્યુ હોય છે.તમારું નાનકડું ફેન ક્લબ બન્યું હોય જેને ઉત્કંઠા અને ઇંતેજાર બંન્ને હોય કે તમે ક્યારે બીજું પુસ્તક આપો છો ! આ સઘળી સ્થિતીઓને ઉંબરા બહાર આંગણે બેસાડીને એ તકેદારી સાથે સન્માન આપવાનું હોય છે કે જેથી એ તમારા સર્જનના ઘરમાં હસ્તક્ષેપ ન કરવા માંડે. અભિપ્રાયો અને સલાહોના બંન્ને કાંઠાંઓ વચ્ચે તમારે તમારા સહજ પ્રવાહમાં વહેવાનું હોય છે.

મહોબ્બત’ અને સ્પર્શ’ બંન્ને પ્રિ-પ્લાન્ડ પુસ્તકો નથી.મારા દરરોજના કામોમાં દરમિયાનગીરી કરીને દાદાગીરીપૂર્વક મને હેઠો બેસાડીને મારા ઉદ્વેગોએ મારી પાસે લેવડાવેલું કામ છે. હું મારા તબક્કે માનું છું કે હજુ મેં બે પુસ્તક લખ્યાં છેહજુ મારું સર્જન શૂન્ય છે.

ગાંધીનગરના રસ્તાઓના કોઇ વળાંકે બાઇક ડબલ સ્ટેન્ડ કરીને,ઘ-૪ના સેન્ટ્રલ વિસ્ટાની લોન પર પગ લાંબા કરીને,કોઇ સવારે જુનાગઢમાં તો કોઇ સાંજે મુસાફરી દરમિયાન,કોઇક રાતે નીંદર ન આવવાને કારણે તો કોઇક રાતે જાગીને મારા ભાવજગતમાંથી છલકાયેલા આવેગો મહોબ્બતના પન્નાઓ પર રમે છે. મહોબ્બતમાં ૪૩ લેખો છે. હાલાકિસંગ્રહ ઘણાં લેખોનો થયો હતો. લખાયું ઘણું જ છેવટે છપાવ્યું એટલું જ જે જાહેર કરવા જેવું લાગ્યું. લોકોની આંખો સામે પરફોર્મ કરવા જેવું લાગ્યું.

મહોબ્બત’ મેં મારી યુવાનીના સૂર્યોદય સમયે ગાયેલાં પ્રભાતિયાં છે.જેને વાંચી છે એને આરપાર ઊતરી છે. વધુ વંચાઇ નથી એનો અફસોસ એટલે નથી કારણ કે મને ખાતરી છે મહોબ્બતના પન્નાં ક્યારેક જાગશે. જેની અંદર જઝબાતોનું જંગલ છે એને એ સુવા નહીં દે. એની ભાષા અને લય પર મને એતબાર છે. મહોબ્બત’ લખેલું પુસ્તક નથી,લખાઇ ગયેલું પુસ્તક છે. એની રચનામાં પેન મેં ચલાવી હતી પણ મને કોઇ અન્ય ઘટક જ દોરવતું હતું એવો મારો પવિત્ર અનુભવ છે. એ ડાયરી હજુ પણ હાથમાં લઉં ત્યારે ઝીલના કિનારે ઠંડા પવનનો આવિષ્કાર અનુભવાય છે. મને તો ગમે છે એટલે લખું છું અને લખતાં લખતાં આવી ક્ષણો આવે ત્યારે શુકુનનો મતલબ સમજાય છે.

આલિંગન અને ચુંબન મારા મતે યુવાન શરીરના આસમાને શોભતાં સૂર્ય અને ચંદ્ર છે. અને યુવાની દરમિયાન અનુભવાતો પ્રત્યેક વિજાતીય આવેગ આ બ્રહ્માંડના અંશ સમો અત્યંત અગત્યનો કોઈ ગ્રહ કે અનુગ્રહ છે. એની ઈજ્જત થવી જોઈએ. એના ઓવારણાં લેવામાં ન આવે તો એમાં કુદરતના રસાયણનું અપમાન છે. સાહજિક સંવેદનનો અપરાધ છે. મૂર્ખતા છે. ‘મહોબ્બત’ આવેગોના એખલાસોનો ઉત્સવ મનાવતું પુસ્તક છે. 

આમ મારો કોઇ સાહિત્ય જગતમાં સામેલ હોય કે એક્ટિવ હોય એવા એકપણ માણસ સાથે ઘનિષ્ઠ પરિચય નહીંમાટે પુસ્તક છપાવવાની પ્રાથમિક જાણકારી મને કંઇ જ નહોતી. વળી એક માન્યતા સાથે જીવું છું કે કોઇપણ રસ્તે બે રીતે પહોંચી શકાય….એક તો કોઇને રસ્તો પૂછીને અને બીજું જાતે શોધીને. કોઇને પૂછવામાં કોઇનો અનુભવ કામ કરતો હોય છે. જાતે શોધવામાં પોતાનો એક અનુભવ આકાર લે છે. આપણી ભાષાના ત્રણ નામાંકિત પ્રકાશનોને વારાફરતી મળ્યો. ના આવતી હતી એ વાંધાજનક નહોતું. મને તકલીફ એમનાં વાહિયાત કારણોથી થતી હતી.હું ડીસ્ટર્બ થતો. દોસ્ત પૂર્ણાશુ સાથે ચર્ચા થાય. એ જરા સમજાવેજરા હું મને સમજાવું અને સાંજ સુધીમાં મને સંભાળી લેતો. હું એવી તૈયારીમાં હતો જ કે એક સાવ નવા નક્કોર લેખકને કોઇ પ્રચલિત પ્રકાશન શા માટે છાપે પણ ના,હું ખોટો  હતો. જેમને વાંચી-વાંચીને જવાની સમૃધ્ધ કરી રહ્યો છું એવાં અશ્વીની ભટ્ટ,ચંદ્રકાંત બક્ષી,જય વસાવડા અને એવાં જ અન્ય દિગ્ગજ લેખકોના પુસ્તકો પ્રકાશિત કરનાર નવભારત સાહિત્ય મંદિરના વારસદાર જયેશ શાહને અમિષ ત્રિપાઠીના શિવ ટ્રાયોલોજીના ત્રીજા ભાગ વાયુપુત્રના શપથની ગુજરાતી આવૃત્તિના લોન્ચિંગ વખતે અમદાવાદ ખાતે મળવાનું થયું. હું મારું પુસ્તક છપાવવા માંગું છું એવા મારા પ્રસ્તાવના પ્રત્યુત્તરરૂપે એણે મને પોતાનું કાર્ડ આપ્યું અને કહ્યું કે એપ્રિલ એન્ડમાં  કોન્ટેક્ટ કરવો. મારા માટે હરખ સાથે નવાઇની વાત એ હતી કે અમે મળ્યાં એ સમય ડિસેમ્બરનો હતો ! ચાર મહીના પછી મળવાનું…… બહોત નાઇન્સાફી હૈ.  

મેં ધીરજ રાખી. કારણ કે મે ક્યાંક એવું માની લીધું હતું કે નવભારત મારી બુક છાપશેમને મારા કામ પર ભરોસો હતો. મારી અંત:સ્ફુરણા પર એતબાર હતો. હું એપ્રિલના અંતે નવભારત સાહિત્ય મંદિરની ઓફીસે ગયો. મારા હાથે લખેયેલા કન્ટેન્ટની ઝેરોક્ષ કોપી બેજીજક આપી આવ્યો.આ ઘટનાના લગભગ એક મહીના બાદ મને ફોન આવ્યો કે જયેશ સર મળવા માંગે છે. જાણે મારી વેંચવા મુકેલી જમીનને સૂથી મળી હોય એવો એ કોલ હતો. એ મુલાકાત એક મજબૂત સંબંધનો પાયો નાંખનારી મુલાકાત હતી. ગુજરાતી ભાષાનું સક્ષમ અને શ્રેષ્ઠ પ્રકાશન નવભારત સાહિત્ય મંદિર મારું પહેલું પુસ્તક છાપી રહ્યું હતુંહું પતંગની જેમ અમુક દિવસ ચગ્યો હોઇશ. કેટલો હરખાયો હોઇશમારા દોસ્તો પણ હદ બહારના હરખાયા હશે….એની મને ખાત્રી છે. એ દિવસો જ સપનાના વિજયોત્સવના હતાં.

બુક મેં જાતે ડિઝાઇન કરી હતી. અને કવર ફોટો રાજકોટ રહેતા એક દોસ્તના દોસ્ત રાજન પાસે તૈયાર કરાવ્યો. હું ઇચ્છતો હતો કે વાત પ્રેમની છે તો બુક રંગીન બને. અને હું ઇચ્છતો હતો કે બુક પહેલી છે અને મારું ટારગેટ ઓડીયન્સ કોલેજીયન્સ છે તો બુકનો ભાવ વધુમાં વધુ ૧૫૦/- રહે. પણ છેવટે ડિઝાઇન અને બુકની પ્રાઇઝને લઇને મેં કોમ્પ્રોમાઇઝ કર્યુ. ન એ ડિઝાઇન રહી. ન ભાવ. આ માટે મને પ્રકાશન તરફથી દબાણ નહોતું. પરિસ્થિતીને આધીન થવું જે-તે સમયે વધુ ઉચિત હતું. ખુબ નાની છતાં અગત્યની બીજી અનેક ઘટનાઓને અહીં એટલે ટાંકતો નથી કારણ કે એ ઘટનાઓના અર્થ હજુ હું હળવે-હળવે ફોલી રહ્યો છું. તમારા માટે એ બનાવ છે,મારા માટે અર્થસભર અનુભવ છે. એને રજૂ કરીને હું એને વેરી નાંખવા નથી માંગતો. યોગ્ય સમયે તમને જ કહીશ.  

આખરે સપ્ટેમ્બર-૨૦૧૪માં મહોબ્બત સૌની રૂબરૂ થઇ. શનિ-રવિવારની રજામાં જુનાગઢ ઘરે આવ્યો હતો ત્યારે એક બપોરે હિંડોળે બેસી ફેસબુક પર મેં મારી મહોબ્બત…અહેસાસોની આતશબાજીની જાહેરાત કરી.

અને એક નવા જ પ્રકરણનો જીવનમાં આરંભ થયો.  

                                                                                                                                          (ક્રમશ: …..)

(‘મહોબ્બત’ના એક લેખનો દોસ્ત પ્રશાંત તરુણ જાદવે તૈયાર કરેલો ઓડિયો 👇) 

‘મહોબ્બત…અહેસાસોની આતશબાજી’ નો ઓનલાઇન ઓર્ડર કરવા :-

click here

Advertisements

Author:

मैं पल दो पल का शायर हूँ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s